Grubość linii kolorowanki: sprawdź rozmiar druku

Wybierz grubość linii kolorowanki po ustaleniu końcowego rozmiaru fizycznego grafiki. Porównaj kilka grubości na tym samym rysunku, a potem sprawdź najmniejsze białe przestrzenie równie uważnie jak czarne linie. Grubszy kontur może ułatwić rozpoznanie kształtu, jednocześnie zamykając wąski obszar przeznaczony do kolorowania.

Wybór zależy od rysunku, jego wymiarów, narzędzi do kolorowania i wymagań drukarni. Użyj powtarzalnego przykładu SVG poniżej do kontroli geometrii, a papierowego proofa do oceny rzeczywistego wydruku.

Najpierw ustal rozmiar strony i grafiki

Zacznij od edytowalnego pliku głównego i docelowego rozmiaru strony. Kwiat przeznaczony na kwadrat 100 mm porównuj w tym rozmiarze; powiększenie w edytorze może maskować maleńki kanał.

viewBox SVG to prostokąt współrzędnych rysunku. Nasz kwadrat łączy width="100mm", height="100mm" i viewBox="0 0 100 100", dając jeden milimetr na jednostkę rysunku. Ten sam viewBox w kwadracie 50 mm daje pół milimetra na jednostkę. Specyfikacja współrzędnych SVG definiuje to mapowanie.

Zwykłe obrysy skalują się z geometrią przykładu: szerokość 0.6 ma 0,6 mm w większym pliku i 0,3 mm w mniejszym. Pliki nie mają ustawienia nieskalowalnego obrysu; sprawdź szerokość ponownie, jeśli edytor zachowuje obrysy przy skalowaniu.

Porównuj linię i przestrzeń obok niej

Aktywny obrys maluje wokół ścieżki. Dla dwóch prostych równoległych ścieżek z jednakowymi wyśrodkowanymi obrysami czysta szczelina to odległość linii środkowych minus jedna szerokość obrysu. Zakrzywione przecięcia wymagają oddzielnej inspekcji. Specyfikacja malowania SVG oddziela obrys od wypełnionego wnętrza kształtu.

Rozważ dwie granice łodygi oddalone o jednostkę rysunku. Zwiększenie każdego obrysu z 0.3 do 0.6 zmniejsza czystą szczelinę z 0.7 do 0.4 jednostki. Przy 1.2 obrysy nakładają się i kanał się zamyka.

Grubość linii i biała przestrzeń

Przy rozmiarze 100 mm te próbne szerokości to około 0,85, 1,70 i 3,40 punktu. To wartości porównawcze, nie zalecane minima ani normy wieku. Obliczenie szczeliny dotyczy równoległego fragmentu łodygi; końcówki płatków i zakrzywione łączenia sprawdź oddzielnie.

Zrób małe porównanie przed zmianą całej książki

Zapisz oryginalny przykład jako flower.svg. Zmieniaj tylko stroke-width, by porównać trzy powyższe wiersze. Następnie zmień oba zewnętrzne wymiary na 50mm, pozostawiając viewBox bez zmian, aby przygotować mniejszy zestaw.

<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg"
     width="100mm" height="100mm" viewBox="0 0 100 100">
  <g fill="none" stroke="#000000" stroke-width="0.3"
     stroke-linecap="butt" stroke-linejoin="round">
    <ellipse cx="50" cy="20" rx="7" ry="10"/>
    <ellipse cx="50" cy="20" rx="7" ry="10" transform="rotate(60 50 35)"/>
    <ellipse cx="50" cy="20" rx="7" ry="10" transform="rotate(120 50 35)"/>
    <ellipse cx="50" cy="20" rx="7" ry="10" transform="rotate(180 50 35)"/>
    <ellipse cx="50" cy="20" rx="7" ry="10" transform="rotate(240 50 35)"/>
    <ellipse cx="50" cy="20" rx="7" ry="10" transform="rotate(300 50 35)"/>
    <circle cx="50" cy="35" r="5"/>
    <path d="M49.5 60V85 M50.5 60V85"/>
  </g>
</svg>

Dwie proste ścieżki łodygi biegną od y=60 do y=85, o jednostkę od siebie. Sprawdź środek, by porównać szczelinę bez wpływu płatków lub zakończeń linii.

Wyeksportowaliśmy sześć wariantów do PDF za pomocą librsvg 2.62.1 i otworzyliśmy ponownie Popplerem 26.02.0. Wymiary stron PDF odpowiadały 100 mm i 50 mm w granicach zaokrąglenia. Przy 1016 DPI zmierzone szczeliny łodygi miały 28, 16 i 0 pikseli w większym zestawie, potem 14, 8 i 0 w mniejszym, zgodnie z tabelą przy 40 pikselach na milimetr. Sprawdziliśmy renderowane pliki; nie wykonano fizycznego wydruku.

1. Zachowaj nietknięty plik główny. Wybierz reprezentatywny motyw zawierający otwarte pole do kolorowania i ciasny detal.
2. Zrób trzy kopie z identyczną geometrią i wymiarami fizycznymi. Zmieniaj tylko szerokość aktywnego obrysu.
3. Sprawdź najciaśniejsze miejsca w docelowym rozmiarze. Jeśli szczelina się zamyka, wypróbuj cieńszą linię lub rozsuń sąsiednie kontury. Usunięcie zbędnego znaku wewnętrznego może być czytelniejsze niż pocienianie każdej linii.
4. Wyeksportuj zamierzony format dostawy, otwórz go ponownie i potwierdź wymiary strony. Porównaj eksport z plikiem głównym, w tym małe otwory, narożniki i zakończenia linii.
5. Powtórz kontrolę w najmniejszym rozmiarze, który planujesz sprzedawać lub drukować. Zmiana rozmiaru gotowej strony może zmienić decyzję.

Do porównania użyj tej samej strony i powiększenia. Grubość pasująca do zewnętrznego kwiatu może zagęszczać znaki wewnętrzne. Jeśli stosujesz różne grubości zewnętrzne i wewnętrzne, sprawdź miejsca ich spotkania po eksporcie.

Sprawdź, czy SVG zawiera obrysy czy wypełnione kontury

Wypełnienie maluje wnętrze kształtu. Widoczna czarna linia może więc być wąskim wypełnionym kształtem lub ścieżką środkową z obrysem. Zmiana stroke-width wpływa na obrys, ale nie zmienia istniejącego wypełnienia przy stroke="none". Wyeksportowaliśmy też dwa identyczne wzorce wypełnionych ścieżek różniące się tylko szerokością obrysu. Ich renderowane piksele były identyczne. To autorskie kształty, nie trasowany wynik produktu.

Zwykłe trasowanie konturów śledzi krawędzie śladu tuszu. Trasowanie linii środkowej próbuje odzyskać ścieżkę przez jego środek. Poradnik trasowania Inkscape opisuje oba tryby. Sprawdź rzeczywisty obiekt, zamiast zakładać taką samą strukturę każdego trasowanego SVG.

Dla wypełnionego konturu popraw oryginalny rysunek, jeśli jest dostępny. W przeciwnym razie edytuj geometrię lub narysuj ponownie odpowiednią ścieżkę środkową. Dodanie obrysu wokół konturu nie odzyskuje oryginalnej trasy pióra. Nasz poradnik Obrys w ścieżkę a Obiekt w ścieżkę wyjaśnia różnicę strukturalną, a poradnik jednoliniowego SVG omawia linię środkową do plotowania.

Jeśli jedynym źródłem jest kolorowanka PNG lub JPG, proces wektoryzacji kolorowanki PerfectVector może dostarczyć edytowalne kształty SVG do sprawdzenia. Sprawdź podgląd, potem odblokuj wynik do edycji SVG i eksportu. Wektoryzacja nie wybiera idealnej grubości linii strony ani nie gwarantuje linii środkowej zmienianej jednym suwakiem szerokości. Przygotowanie źródła i trasowanie opisuje poradnik grafiki liniowej do SVG.

Zachowaj istniejący wektorowy plik główny w edytorze. Odpowiednia strona rastrowa może już spełniać wymagania drukarni; wyjaśnienie wektoryzacji obrazu pomaga ustalić, czy potrzebna jest edytowalna geometria.

Oddziel minimum drukarni od wyboru projektowego

Stosuj wymagania usługi odbierającej plik. Na przykład wytyczne KDP dla miękkiej oprawy określają minimalną grubość linii elementów graficznych 0,75 punktu. To wymóg przyjęcia pliku KDP, nie zalecany styl kolorowanki ani reguła każdej drukarni.

Ponownie sprawdź rozmiar dostawy względem wymagania. Linia spełniająca minimum przed zmniejszeniem grafiki może po nim być zbyt cienka. Zachowaj spójne jednostki: definicja długości bezwzględnych CSS określa punkt jako 1/72 cala. Nie traktuj zaokrąglonego odpowiednika milimetrowego jako dokładnego przeliczenia.

Dla papierowego proofa wydrukuj w docelowej skali, wyłącz niechciane zmniejszanie do strony i zmierz znany wymiar linijką. W miarę możliwości użyj planowanego papieru i narzędzi do kolorowania. Szukaj przerwanych linii, zamkniętych szczelin i ciasnych detali. Powyższy test cyfrowy nie ustala rozpływania farby, zachowania papieru ani wygody kolorowania.

Częste pytania

Jaką grubość linii powinna mieć kolorowanka? Wybierz ją w końcowym rozmiarze fizycznym, porównując kilka grubości na reprezentatywnej grafice. Zachowaj najmniejsze miejsca do kolorowania i spełnij wymagania odbierającej drukarni. Nie ustalono tu jednej wartości dla każdej strony lub grupy wiekowej.

Dlaczego linie wyglądają cieniej po zmniejszeniu rysunku? Zwykłe skalowanie geometrii może zmniejszać szerokość obrysu wraz z grafiką. Sprawdź eksport w końcowym rozmiarze. Opcja edytora lub nieskalowalny obrys mogą zachować szerokość, ale pozostałe szczeliny nadal wymagają kontroli.

Dlaczego kontrolka stroke-width nie zmienia moich trasowanych linii? Czarne znaki mogą być wypełnionymi konturami bez obrysu. Ustawienie szerokości obrysu nie zmienia ich geometrii wypełnienia. Edytuj źródło lub kontury albo świadomie odbuduj ścieżki środkowe, gdy ten proces jest odpowiedni.

Źródła

1. W3C — Układy współrzędnych SVG 2 — Wyjaśnia mapowanie viewBox na obszar widoku dla dwóch fizycznych rozmiarów.
2. W3C — Malowanie SVG 2 — Rozróżnia wypełnienie i obrys oraz definiuje szerokość obrysu.
3. Inkscape — Trasowanie obrazu — Odróżnia trasowanie konturów od linii środkowej.
4. Amazon KDP — Wytyczne przesyłania książek w miękkiej oprawie — Podaje właściwe dla usługi wymaganie minimalnej grubości linii.
5. W3C — Wartości i jednostki CSS — Definiuje relację punktów, cali i innych bezwzględnych jednostek długości.

Jeśli źródło wymagające edycji jest PNG lub JPG, wypróbuj własną kolorowankę w PerfectVector. Po odblokowaniu i wyeksportowaniu SVG sprawdź geometrię linii i najmniejsze białe przestrzenie w docelowym rozmiarze strony przed wykonaniem papierowego proofa.