Xara Bitmap Tracer: Dostosuj wektoryzację i sprawdź kształty

Bitmap Tracer w Xara przekształca bitmapę w edytowalne kształty wektorowe. Zaznacz bitmapę źródłową, otwórz narzędzie do wektoryzacji, wybierz tryb odpowiedni dla grafiki, uruchom Trace i użyj Insert, aby umieścić wynik w dokumencie. Następnie przetestuj kształty: czy możesz zaznaczyć wybrany obszar, zmienić jego kolor i poprawić krawędź bez odtwarzania grafiki?

W przypadku logo lub symbolu z jednolitymi kolorami zacznij od prostej wektoryzacji. Więcej kolorów, przebiegów i punktów kontrolnych może zachować cieniowanie, ale może też utrudnić edycję niewielkiej ilustracji. Przydatny wynik to taki, który pozwala wprowadzić kolejną potrzebną zmianę.

Otwórz narzędzie do wektoryzacji z zaznaczoną właściwą bitmapą

Zaimportuj obraz źródłowy do roboczego dokumentu Xara i zaznacz go. Według dokumentacji narzędzia do wektoryzacji zaznaczona bitmapa staje się początkowym obrazem źródłowym; jeśli żadna nie jest zaznaczona, okno dialogowe może zamiast niej wyświetlić bitmapę domyślną. Zanim zmienisz jakiekolwiek ustawienia, sprawdź podgląd obrazu źródłowego i nazwę bitmapy.

Dokumentacja podaje ścieżkę w menu Utilities → Bitmap editor, natomiast starsze poradniki Xara nazywają to narzędzie Bitmap Tracer. Inną udokumentowaną możliwością jest przycisk Trace w Bitmap Gallery. Użyj polecenia wektoryzacji dostępnego w Twojej wersji programu na komputer i upewnij się, że jego okno dialogowe pokazuje oryginalną bitmapę, podgląd wyniku oraz tryb wektoryzacji. Te instrukcje opierają się na opublikowanej pomocy Xara dla wersji na komputer; poniższy przykład przedstawia osobną konwersję do SVG, a nie pracę bezpośrednio w Xara.

Zachowaj oryginalną bitmapę na stronie do porównania. Uruchom Trace, aby obliczyć podgląd, zmień jedno ustawienie i ponownie przeprowadź wektoryzację. Gdy wynik będzie wart sprawdzenia jako zestaw obiektów, wybierz Insert. Przesuń wstawiony wynik obok bitmapy, aby obraz znajdujący się pod nim nie maskował brakujących obszarów.

Wybierz tryb wektoryzacji, zanim zmienisz suwaki

Xara opisuje cztery tryby. Podane liczby kolorów to górne limity, a nie obietnica, że wynik będzie zawierać tyle przydatnych obiektów.

Domyślny tryb fotograficzny próbuje odtworzyć obraz za pomocą wielu kolorowych kształtów. Często jest to niepotrzebne w przypadku emblematu złożonego z trzech jednolitych kolorów. Wybierz tryb pod kątem docelowej grafiki, zamiast pozostawiać ustawienie domyślne tylko dlatego, że plik wejściowy ma format PNG lub JPEG.

Przed wektoryzacją przytnij nieistotne otoczenie i użyj obrazu źródłowego, na którym widać ważne krawędzie. Większa kopia tego samego rozmytego obrazu nie odtworzy brakującego narożnika. W przypadku precyzyjnego liternictwa lub geometrycznych logo odtworzenie kilku znanych kształtów może wymagać mniej pracy niż poprawianie niedokładnej automatycznej wektoryzacji.

Dostosuj osobno szczegółowość, kolory i krawędzie

Poszczególne ustawienia rozwiązują różne problemy. Oficjalne objaśnienie ustawień narzędzia do wektoryzacji Xara jest szczególnie przydatne do zrozumienia różnicy między dokładnością krzywych a wygładzaniem narożników.

Przebiegi i tolerancja kolorów

Passes ma zakres od jednego do pięciu przebiegów. Dodatkowe przebiegi próbują dokładniej odwzorować cieniowanie i zwiększają złożoność pliku wynikowego. W przypadku dużych obszarów jednolitego koloru jeden przebieg jest rozsądnym punktem wyjścia. Dodaj kolejne przebiegi, gdy brakujące cieniowanie ma znaczenie dla końcowego projektu.

Color tolerance określa, jak bardzo kolory muszą się różnić, aby narzędzie potraktowało je jako osobne obszary. Zwiększenie tolerancji dopuszcza większe różnice w obrębie jednego obszaru; jej zmniejszenie może zachować subtelniejsze różnice kolorów. Oceń wynik na granicach, które faktycznie musisz edytować, na przykład na styku kolorowego ogona i tułowia.

W przypadku wielu przebiegów, zgodnie z dokumentacją, tolerancja początkowa powinna być wyższa niż końcowa. Przy jednym przebiegu wpływ ma tylko końcowa tolerancja kolorów. Zmienianie wartości początkowej przy jednym przebiegu nie pomoże więc ustalić przyczyny, dla której wynik pozostaje taki sam.

Usuwanie szumu i minimalny obszar

Remove noise ogranicza niewielkie niepożądane obszary kolorów, na przykład powstałe wskutek obecności drobin kurzu lub ditheringu. Minimum area pomija obszary mniejsze niż rozmiar określony w pikselach. Oba ustawienia mogą usunąć szczegóły, które chcesz zachować.

Wybierz drobny, charakterystyczny szczegół jako punkt kontrolny: oko, znak interpunkcyjny lub wąską przerwę. Jeśli zniknie po zmianie ustawienia, cofnij tę zmianę, zanim wprowadzisz kolejną. Nie oceniaj usuwania szumu wyłącznie na podstawie tego, czy cały podgląd wygląda czyściej.

Dokładność i wygładzanie

Accuracy określa, jak dokładnie odwzorowywane są gładkie kontury. Większa dokładność może wymagać większej liczby uchwytów kontrolnych. Instrukcja wyraźnie zaznacza, że to ustawienie nie wpływa na narożniki.

Smoothing określa sposób odwzorowania gwałtownych zmian kierunku. Po jego zmianie sprawdź ostre zakończenia i wcięcia. Zaokrąglony narożnik i nierówna krzywa wymagają różnych sposobów sprawdzania; jednoczesne zmienianie obu ustawień utrudnia ustalenie, która zmiana pomogła.

Zachowaj jeden zadowalający wynik wektoryzacji jako punkt odniesienia i przygotuj drugą wersję do kolejnej próby. Porównaj ten sam niewielki obszar w obu wersjach, a następnie sprawdź grafikę w docelowym rozmiarze wyświetlania lub druku. Przestań zwiększać szczegółowość, gdy dodaje to pracy przy edycji, a nie zachowuje niczego potrzebnego w projekcie.

Przetestuj jedną zmianę koloru, zanim zaakceptujesz wynik wektoryzacji

Praktyczny test możliwości edycji jest prosty: zmień wypełnienie jednego wybranego obszaru i upewnij się, że reszta pozostaje nienaruszona. Aby pokazać ten test na rzeczywistej konwersji w PerfectVector, użyliśmy autorskiego, przygotowanego obrazu ryby w trzech kolorach.

Niezmieniony SVG zawierał cztery zamknięte ścieżki i cztery wypełnienia: turkusowy tułów, granatowe oko, ogon w kolorze ochry oraz niemal białe tło obejmujące cały obszar roboczy. Nie zawierał żadnych osadzonych obrazów ani grup SVG. W tym konkretnym wyniku ogon był jedną ścieżką. Przygotowaliśmy osobną kopię roboczą i zmieniliśmy wyłącznie jego wypełnienie z #d59d2b na #c85665; wszystkie współrzędne konturów, pozostałe wypełnienia i tło pozostały bez zmian.

Przetestuj potrzebną zmianę

To dowodzi, że w sprawdzonym SVG kolor ogona można zmienić niezależnie. Nie dowodzi jednak, że każdy kolor poddany wektoryzacji staje się jednym obiektem ani że edytor docelowy zachowa tę samą strukturę obiektów. Wykonaj tę samą operację na wyniku wstawionym w Xara i sprawdź, co faktycznie zostaje zaznaczone.

Jeśli Xara zaznacza grupę, jej rozdzielanie może nie być konieczne. Poradnik edycji wewnątrz grup opisuje użycie Ctrl+click z narzędziem Selector do zaznaczenia obiektu wewnątrz grupy. Możesz też otworzyć zawartość grupy w osobnym widoku. Sprawdź zaznaczony obszar, zmień jego wypełnienie i obejrzyj pobliskie krawędzie, zanim przejdziesz dalej.

Przetestuj tło osobno. Biała strona może ukrywać biały kształt tła. W naszym SVG tło jest rzeczywistą ścieżką obejmującą cały obszar roboczy, więc wynik nie jest przezroczysty. Usuń tło dopiero po jego zidentyfikowaniu, a następnie sprawdź grafikę na kontrastowym kolorze. Nie usuwaj wszystkich białych kształtów, jeśli projekt zawiera białe szczegóły.

Kiedy skorzystać z osobnej konwersji do SVG

Jeśli obraz źródłowy jest obrazem rastrowym i chcesz otrzymać SVG, który sprawdzisz przed wprowadzeniem go do dokumentu projektu, użyj konwertera obrazu na grafikę wektorową PerfectVector. Pobierz SVG, przetestuj jego ścieżki i obszary kolorów, a następnie zaimportuj go do edytora docelowego. Powyższy przykład ryby pokazuje zakres tej metody: rzeczywistą, edytowalną geometrię oraz konkretną, zweryfikowaną zmianę wypełnienia.

Aktualna tabela obsługiwanych formatów Xara wymienia SVG jako format importu i eksportu. Sprawdź formaty dostępne w Twojej wersji programu i przetestuj zaimportowany plik na dodatkowej stronie. Nie uruchamiaj ponownie Bitmap Tracer na SVG, który zawiera już potrzebne kształty wektorowe.

Użyj wbudowanego narzędzia Xara do wektoryzacji, gdy jego ustawienia zapewniają potrzebny wynik w dokumencie, który już edytujesz. Skorzystaj z zewnętrznej konwersji, gdy uzyskanie najpierw pliku SVG pasuje do Twojego sposobu pracy. Nie przeprowadziliśmy wektoryzacji tej ryby w Xara, więc te przykłady nie pozwalają ustalić, które narzędzie daje lepszy wynik.

Jeśli wybierasz między tymi metodami, poradnik o wektoryzacji obrazu i wektoryzacji AI wyjaśnia różnicę. Aby porównanie było miarodajne, użyj tego samego obrazu źródłowego w obu narzędziach i przetestuj te same zmiany.

Sprawdź również wyeksportowaną grafikę

Zapisz edytowalny dokument Xara przed eksportem. Wskazówki Xara dotyczące importu i eksportu rozróżniają główny plik .xar i formaty wymiany oraz wyjaśniają, że nieobsługiwane funkcje mogą wymagać konwersji podczas eksportu.

Otwórz wyeksportowany plik w docelowym programie. Sprawdź sylwetkę, ważne narożniki, kolory i wszelkie przezroczyste obszary. Ponownie spróbuj zmienić jeden obszar, jeśli inny projektant potrzebuje edytowalnej grafiki. Poprawny wygląd w dokumencie Xara to tylko część kontroli przed przekazaniem projektu.

Aby przeprowadzać powtarzalną ocenę, skorzystaj z karty oceny jakości wektoryzacji. Zapisz konkretny problem, na przykład „ogon zaznacza się razem z tłem” lub „oko znika w rozmiarze docelowym”. Dzięki temu znacznie łatwiej wybierzesz kolejną poprawkę niż na podstawie ogólnej prośby o czystszy wynik wektoryzacji.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie w Xara znajduje się Bitmap Tracer? Pomoc Xara dotycząca narzędzia do wektoryzacji w wersji na komputer podaje nazwę Bitmap editor w menu Utilities, natomiast starsze poradniki używają nazwy Bitmap Tracer. Pomoc opisuje też przycisk Trace w Bitmap Gallery. Zaznacz bitmapę i przed uruchomieniem wektoryzacji upewnij się, że narzędzie pokazuje właściwy obraz źródłowy.

Dlaczego zmiana początkowej tolerancji kolorów nic nie daje? Przy jednym przebiegu Xara używa tylko końcowej tolerancji kolorów. Tolerancja początkowa ma zastosowanie przy wielu przebiegach, gdzie zgodnie z dokumentacją wartość początkowa powinna być wyższa niż końcowa.

Czy dla każdego obrazu ustawiać maksymalną dokładność? Nie. Większa dokładność pozwala wierniej odwzorować gładkie kontury, ale może dodać uchwyty kontrolne. Nie wpływa na narożniki. Zwiększaj ją tylko wtedy, gdy poprawa krzywych ma znaczenie, a podczas regulacji wygładzania sprawdzaj narożniki osobno.

Czy mogę zaimportować SVG zamiast wektoryzować bitmapę? Aktualna tabela formatów Xara wymienia import SVG. Przetestuj plik w swojej wersji programu na dodatkowej stronie, a następnie sprawdź zaimportowane kształty. SVG, który zawiera już użyteczne ścieżki, nie wymaga kolejnej wektoryzacji bitmapy.

Źródła

1. Xara: Tracer — wybór obrazu źródłowego, tryby, przebiegi, tolerancja, szum, dokładność i wygładzanie.
2. Xara: Editing inside groups — zaznaczanie i edycja pojedynczych obiektów wewnątrz grupy.
3. Xara: Import and Export Supported File Formats — aktualne informacje w dokumentacji dotyczące importu i eksportu SVG.
4. Xara: General notes on exporting and importing — zachowanie głównego dokumentu i testowanie plików w formatach wymiany.

Potrzebujesz SVG jako punktu wyjścia? Przekształć obraz w grafikę wektorową, sprawdź jedną istotną zmianę koloru i przed przekazaniem projektu przetestuj plik w edytorze docelowym.