Rozmiar czcionki w figurze naukowej: tekst i linie

Dobieraj rozmiar czcionki i grubość linii figury naukowej dla rozmiaru, który otrzyma czytelnik. Etykieta 12 pt w pliku głównym 180 mm staje się 6 pt po umieszczeniu całej figury w szerokości 90 mm. Linia 0.5 pt staje się 0.25 pt. Krawędzie wektorowe mogą pozostać ostre, gdy napisy i linie stają się zbyt małe.

Poradnik jest dla badaczy składających figurę do czasopisma ze schematów lub wykresów. Używa autorskiego diagramu dwóch pól z aktywnymi etykietami, aby sprawdzić geometrię bez zmiany danych eksperymentalnych. Zachowaj powiązanie wykresów, pomiarów, mikrofotografii i skal z oryginalnymi źródłami. Wektoryzacja przydaje się tylko wtedy, gdy oddzielna rastrowa ilustracja wymaga odzyskania kształtów.

Najpierw przeczytaj reguły docelowego czasopisma

Nie ma jednego rozmiaru czcionki odpowiedniego dla każdego wydawcy naukowego. Na przykład poradnik grafiki AAS Journals dopuszcza minimum 6 pt i wymaga linii co najmniej 0.5 pt. Poradnik figur badawczych Nature określa szerokości druku 89 mm i 183 mm oraz zwykły tekst między 5 pt a 7 pt. To różne konteksty publikacji.

Zapisz wymagania konkretnego czasopisma i etapu zgłoszenia: szerokość, zakres tekstu, wymóg linii, akceptowany format i potrzebę zachowania edytowalnego tekstu. Nature wymaga edytowalnego tekstu, osadzania czcionek i unikania zamiany liter na krzywe. Nie zamieniaj etykiet w ścieżki tylko dlatego, że jest to wygodne przy przekazywaniu logo.

Szerokości 180 mm i 90 mm poniżej są wymiarami naszego przykładu. Nie są szerokościami kolumn Nature. Jeśli celem jest 89 mm, użyj 89 w obliczeniu.

Oblicz skutki zmniejszenia

Współczynnik zmniejszenia to szerokość końcowa podzielona przez szerokość pliku głównego, przy równomiernym skalowaniu całej figury. Pomnóż każdy źródłowy rozmiar tekstu i zwykłą szerokość obrysu przez ten współczynnik.

scale = final width / master width
final text size = source text size × scale
final line width = source line width × scale
 
90 / 180 = 0.5
12 pt × 0.5 = 6 pt
0.5 pt × 0.5 = 0.25 pt

W przykładzie AAS etykiety po zmniejszeniu spełniają podane minimum, ale linie nie. Aby uzyskać trochę zapasu ponad oba minima, popraw plik główny do etykiet 14 pt i linii 1.2 pt. Przy połowie szerokości otrzymasz zamierzone 7 pt i 0.6 pt. Wybory dotyczą cytowanego kontekstu AAS; dobierz wartości z zakresu dozwolonego przez własny cel.

Stopień pisma opisuje ustawienie rozmiaru, a nie wysokość każdej widocznej litery. Mała i wielka litera mogą mieć różne wysokości farby przy tym samym stopniu. Nie mierz góry i dołu glifu, nazywając wynik rozmiarem czcionki.

Wypróbuj kompletny SVG z aktywnymi etykietami

Plik SVG (Scalable Vector Graphics) opisuje geometrię i może zachować tekst. Przykład nie ma zewnętrznych obrazów, importowanych czcionek ani danych pomiarowych. Zapisz jako figure-master.svg w edytorze tekstu i otwórz w przeglądarce lub edytorze wektorowym.

<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg"
     width="180mm" height="100mm" viewBox="0 0 180 100">
  <rect width="180" height="100" fill="white"/>
  <g fill="none" stroke="#172b4d" stroke-width="0.176389">
    <rect x="15" y="25" width="55" height="45"/>
    <rect x="110" y="25" width="55" height="45"/>
    <path d="M70 47.5 H110 M105 44 L110 47.5 L105 51"/>
  </g>
  <g fill="#172b4d" font-family="Arial, sans-serif"
     font-size="4.233333" text-anchor="middle">
    <text x="42.5" y="49">Input</text>
    <text x="137.5" y="49">Output</text>
  </g>
</svg>

Dokumentacja SVG viewBox wyjaśnia mapowanie wewnętrznego prostokąta na viewport. Tutaj 180 jednostek obejmuje 180 mm. Czcionka 4.233333 jednostki odpowiada więc około 4.233333 mm, czyli 12 pt w pliku głównym. Obrys 0.176389 jednostki to około 0.5 pt.

1. Otwórz plik główny i potwierdź obecność obu etykiet oraz stykanie strzałki z polami.
2. Utwórz kopię z width="90mm" i height="50mm". Zachowaj viewBox="0 0 180 100". Zmienia to rozmiar odwzorowania przy zachowaniu geometrii źródłowej.
3. W poprawionej kopii zmień stroke-width="0.176389" na stroke-width="0.423333" i font-size="4.233333" na font-size="4.938889". Zamierzone rozmiary końcowe to linie 0.6 pt i etykiety 7 pt.
4. Umieść lub wyeksportuj poprawioną kopię w szerokości 90 mm w dokumencie z figurą. Sprawdź ponownie eksportowany dokument, także po późniejszych zmianach rozmiaru.

Jeśli etykiety znikają, najpierw sprawdź tekst i dostępną czcionkę. Jeśli figura jest rozciągnięta, przywróć proporcje szerokości i wysokości. Jeśli eksportowany dokument nadaje inną szerokość, przelicz według niej przed ponowną edycją grafiki.

Uwaga o metodzie: wyrenderowaliśmy wersje SVG w Chromium, zmierzyliśmy szerokości viewportów i sprawdziliśmy eksport PDF poprawionego diagramu 90 mm. Wyodrębnione etykiety miały około 7.00 pt, a zwykłe obrysy około 0.60 pt. Zaokrąglenia eksportu są kolejnym powodem zachowania zapasu ponad ścisłe minimum. Kontroluje to eksport przykładu, a nie zachowanie innej aplikacji lub fizyczny druk.

Sprawdź złożony dokument w rzeczywistym rozmiarze

Końcowy dokument jest użytecznym punktem kontroli, bo układ może zmienić rozmiar poprawnego źródła. Sprawdź szerokość liczbowo, a potem każdy panel, legendę, indeks dolny, grot i linię przerywaną. Szukaj kolizji po większym piśmie lub grubszych liniach. Czasopismo może też zmienić rozmiar w produkcji, więc sprawdź próbę publikacji po jej otrzymaniu.

Do kontroli papierowej drukuj bez dopasowania do strony i zmierz szerokość linijką. Powiększenie 100% w czytniku PDF bywa wygodne, ale skalowanie ekranu i gęstość wyświetlacza nie zastępują wiarygodnie zmierzonego wydruku. Nie wydrukowaliśmy fizycznie pokazanego przykładu.

Jeśli mała wersja jest ciasna, uprość układ lub przebuduj w docelowych wymiarach. Usuń opcjonalne ozdoby przed zmniejszaniem istotnych etykiet. Rozróżniaj serie znaczącymi stylami linii lub znaczników; AAS wyraźnie wymaga sprawdzania kropek i kresek przy małej figurze. Dla identyfikacji warunków zachowaj zrozumiałość figur bez koloru, dopasowując etykiety, symbole i style łączników.

Sam eksport opisują powiązane poradniki: zachowanie etykiet SVG w LaTeX, zachowanie źródeł wykresu przy grafice Matplotlib lub kontrola PDF przed konwersją do SVG. Ten audyt następuje po tych wyborach źródła i eksportu.

Gdzie PerfectVector pomaga w figurze naukowej

PerfectVector może odzyskać kształty z oddzielnej rastrowej ilustracji diagramu, gdy brakuje oryginalnego wektora. Zachowaj ją oddzielnie od aktywnych etykiet i znaków niosących dane, a potem umieść w docelowym rozmiarze. Proces diagramu naukowego do SVG przydaje się do tego ograniczonego odzyskiwania.

Odtwarzaj wyniki liczbowe z danych, zachowuj mikrofotografie jako obrazy źródłowe, a brakujące etykiety odbuduj jako tekst. Trasowanie zrzutu nie odzyska oryginalnych pomiarów, ustawień pisma ani wymagań publikacji. Jeśli masz edytowalny SVG lub źródło wykresu, popraw je bezpośrednio.

Zakończ, gdy szerokość umieszczenia jest poprawna, najmniejsza etykieta i najcieńsza linia spełniają reguły celu, a eksport zachowuje wymagany tekst i grafikę. Zachowaj plik główny z plikami zgłoszenia, aby poprawić późniejszą zmianę szerokości. Poradniki procesów bloga opisują pozostałe kontrole formatu i przekazania.

FAQ

Czy SVG zachowuje rozmiar czcionki przy zmianie rozmiaru?

Równomierne skalowanie całego SVG skaluje widoczny tekst razem z grafiką. W przykładzie umieszczenie pliku 180 mm przy 90 mm zmniejsza efektywny stopień etykiety o połowę.

Czy 6 pt jest akceptowalne dla każdej figury naukowej?

Nie. Odpowiada minimum cytowanej instrukcji AAS, ale czasopismo, typ figury i etap zgłoszenia mogą mieć inne wymagania. Sprawdź instrukcje celu i końcową próbę.

Czy mogę wektoryzować zrzut wykresu naukowego?

Dla wykresów pomiarowych użyj danych i źródła rysowania. Trasowany zrzut nie przywraca danych ani pierwotnych ustawień pisma. Rezerwuj wektoryzację dla oddzielnej ilustracji wymagającej odzyskania kształtów.

Źródła

1. AAS Journals — poradnik grafiki — minima pisma i linii użyte w przykładzie oraz kontrola linii przerywanych w małym rozmiarze.
2. Nature — budowanie i eksport paneli figur — pokazuje wymagania innego wydawcy dotyczące szerokości, tekstu i jego edytowalności.
3. MDN — SVG viewBox — wyjaśnia mapowanie współrzędnych na viewport w kompletnym przykładzie.

Jeśli brakującym elementem jest oddzielna rastrowa ilustracja, odzyskaj kształty za pomocą PerfectVector. Umieść wynik obok aktywnych etykiet i sprawdź najmniejszy tekst oraz najcieńszą linię w dokumencie o końcowym rozmiarze.