LPI, PPI i DPI w rastrze: rozdziel trzy siatki

LPI opisuje częstotliwość rastra, PPI — próbki obrazu rastrowego przy zadanym rozmiarze umieszczenia, a DPI — rozdzielczość urządzenia wyjściowego. Liczą różne rzeczy. Zmiana PPI pliku nie wybiera częstotliwości rastra drukarni, a wektorowy wzór punktów nie staje się zdatny do druku tylko dlatego, że jego krawędzie pozostają ostre.

Przy grafice do sitodruku ustal docelowe wymiary wydruku i zapytaj drukarnię, kto przygotowuje raster. Zachowaj źródłową grafikę o tonach ciągłych do czasu uzgodnienia procesu separacji i rastrowania. Drukarnia może potrzebować oryginalnego obrazu zamiast wzoru już zamienionego na punkty.

Rozdziel trzy jednostki

Komórka rastra to jedno miejsce powtórzenia w regularnej siatce punktów używanej w tym artykule. Komórka może zawierać mniejszy lub większy punkt reprezentujący różne nominalne pola powierzchni. Jej skok to odległość między odpowiadającymi sobie środkami sąsiednich komórek.

Wskazówki Adobe dotyczące rozdzielczości drukarki rozróżniają DPI urządzenia od rozdzielczości obrazu i definiują częstotliwość rastra w LPI. Wyjaśnienie rozdzielczości drukowanego obrazu wiąże PPI z wymiarami w pikselach i fizycznym umieszczeniem.

Ludzie czasem mówią „DPI”, mając na myśli gęstość pikseli obrazu. Przy przekazaniu pliku podaj rzeczywistą liczbę pikseli i planowane wymiary wydruku, aby skrót nie ukrył rozmiaru źródła. Poradnik rzeczywistego i efektywnego PPI dokładniej omawia to obliczenie umieszczenia.

Policz dwie autorskie jednocalowe siatki punktów

Utworzyliśmy dwie próbki SVG, z których każda deklaruje kwadrat o boku jednego cala. Jedna zawiera siatkę kół 10 × 10, druga 20 × 20. Obie mają okrągłe punkty wyśrodkowane w kwadratowych komórkach, nieobróconą siatkę i wybrane nominalne pole koła równe 50% pola każdej komórki.

Te niskie częstotliwości ułatwiają oglądanie geometrii. Są przykładowymi danymi, a nie zalecanymi ustawieniami sitodruku.

Dla częstotliwości L szerokość komórki wynosi 1/L cala. Jeśli każde koło zajmuje połowę pola kwadratowej komórki, jego promień wynosi:

radius = sqrt(0.5 / pi) / L inches

Podwojenie częstotliwości podwaja liczbę komórek w każdym wymiarze. Łączna liczba rośnie czterokrotnie, a średnica każdego koła maleje o połowę. Suma geometrycznych pól kół pozostaje równa połowie cala kwadratowego w obu zapisanych plikach.

Autorskie cyfrowe badanie siatek

Ponownie otworzyliśmy SVG, policzyliśmy koła, sprawdziliśmy odstępy środków i promienie oraz zsumowaliśmy pola. Sprawdziliśmy też rzeczywisty PNG 60 × 60 pikseli i potwierdziliśmy, że porównanie osadza te same bajty źródła. Zrzut przeglądarki pokazuje te zapisane autorskie próbki.

Nominalne pole geometryczne 50% nie potwierdza drukowanego tonu 50% ani konkretnej postrzeganej szarości. Nie naświetlaliśmy sita ani nie drukowaliśmy żadnej próbki.

Oddziel próbkowanie źródła od punktów

Osobna rampa szarości zawiera 60 × 60 pikseli. Przy wybranym umieszczeniu na jednym calu ma 60 PPI. Ta liczba pikseli jest niezależna od kół w obu plikach wektorowych; nie rastrowaliśmy rampy, aby je utworzyć.

Arytmetyka pomaga odróżnić skale:

60 PPI / 10 LPI = 6 source samples per cell width
60 PPI / 20 LPI = 3 source samples per cell width

Te ilorazy liczą próbki wzdłuż nominalnej szerokości komórki. Nie ustalają zalecanej rozdzielczości, jakości rastrowania ani dostępnych poziomów tonalnych. Zawartość obrazu, obrót, filtrowanie i metoda rastrowania drukarni pozostają osobnymi kwestiami.

Jeśli umieścisz to samo źródło o szerokości 60 pikseli na dwóch calach, efektywna gęstość wyniesie 30 PPI. Zapisana liczba pikseli się nie zmieni. Skalowanie istniejącej wektorowej próbki punktów zmienia też fizyczny skok komórek: wzór o szerokości jednego cala i 10 komórek, rozciągnięty do dwóch cali, ma w tym kierunku pięć komórek na cal.

Raster wektorowy może więc zachować okrągłe kontury, a mimo to mieć błędną częstotliwość fizyczną. Sprawdź zamierzony rozmiar, zanim ocenisz ostrość pliku przy dużym powiększeniu.

Traktuj rozdzielczość urządzenia jako kolejną siatkę

Załóżmy, że hipotetyczny system wyjściowy używa regularnej siatki adresowej 600 DPI. Szerokość komórki 10 LPI obejmuje 60 nominalnych odstępów adresowych urządzenia, a komórki 20 LPI — 30. To przykłady arytmetyczne 600/10 i 600/20. Nie generowaliśmy wyniku dla urządzenia.

Punkt rastra nie musi być jednym punktem urządzenia. Liczba DPI urządzenia nie opisuje też siatki sita ani nie dowodzi, że najmniejszy detal farby przetrwa produkcję. Wskazówki Adobe zaznaczają także, że urządzenia wyjściowe mogą stosować inne metody rastrowania niż konwencjonalny raster, więc potwierdź rzeczywisty proces, zamiast stosować jeden model siatki wszędzie.

Wprowadzenie do rastrów ScreenPrinting.com omawia wzory siatkowe, przygotowanie RIP, kształt punktu, kąt i przyrost punktu. Te decyzje produkcyjne wymagają konfiguracji drukarni. Autorskie próbki tutaj potwierdzają wyłącznie geometrię kół i arytmetykę próbkowania.

Jasno opisz przekazywaną grafikę

Przekaż drukarni dość informacji, aby odróżniła źródło od wyniku rastrowania:

1. Końcowe wymiary. Podaj planowaną fizyczną szerokość i wysokość wydruku.
2. Typ źródła. Określ, czy grafika jest obrazem o tonach ciągłych, płaskimi kształtami wektorowymi, czy istniejącym wzorem rastra.
3. Odpowiedzialność za raster. Uzgodnij, kto tworzy separacje i ustawia częstotliwość, kąt oraz kształt punktu.
4. Weryfikacja produkcyjna. Poproś drukarnię o sprawdzenie rzeczywistego wyniku rastrowania, sita i próby druku dla zlecenia.

Zachowaj wzorzec bez rastra. Jeśli istniejący wzór jest celową częścią grafiki, powiedz o tym, zanim drukarnia ponownie go przetworzy. Nie edytuj już zrastrowanego obrazu tylko po to, aby jego metadane pokazywały większą liczbę.

Rola PerfectVector

Jeśli płaski emblemat w projekcie istnieje tylko jako PNG lub JPG, a drukarnia potrzebuje edytowalnych kształtów, przygotuj wstępną wersję wektorową w procesie grafiki do sitodruku w PerfectVector. Przed oceną przygotowalni porównaj kontury, małe szczeliny i zamierzone pełne obszary ze źródłem. Zachowaj istniejący natywny wektor, jeśli jest dostępny.

Nie odrysowuj automatycznie fotografii, gradientów ani punktów już zrastrowanego obrazu. Drukarnia może preferować ich oryginalne źródła rastrowe. PerfectVector nie tworzy nazwanych separacji farb, nie wybiera ustawień rastra ani nie sprawdza sita i wyniku prasy. Poradnik grafiki wektorowej na koszulki wyjaśnia wcześniejszą decyzję o formacie grafiki.

FAQ

Czy LPI, PPI i DPI są zamienne? Nie. LPI opisuje częstotliwość regularnego rastra, PPI — próbki rastrowe przy rozmiarze umieszczenia, a DPI — rozdzielczość urządzenia wyjściowego. Podaj planowany rozmiar fizyczny i informację, co liczy każda liczba.

Czy raster wektorowy ma PPI? Jego geometria kół nie ma stałej siatki próbek rastrowych. Fizyczne umieszczenie nadal określa skok komórek i LPI, a każdy eksport rastrowy ma własne wymiary w pikselach i PPI.

Czy 50% pola kół gwarantuje drukowany ton 50%? Nie. Nasze próbki potwierdzają tylko pole geometryczne. Przygotowanie sita, przenoszenie farby i rzeczywisty wynik wymagają kontroli drukarni oraz próby.

Czy należy konwertować fotografię rastrowaną do SVG? Zapytaj drukarnię, jakiego źródła potrzebuje. Fotografia o tonach ciągłych lub istniejący zrastrowany obraz mogą być bardziej użyteczne w oryginalnej postaci; odtwarzanie wektora to osobna możliwość dla odpowiedniej płaskiej grafiki.

Źródła

1. Adobe — Rozdzielczość drukarki i częstotliwość rastra — Rozróżnia wyjściowe DPI, rozdzielczość obrazu i LPI, z ograniczeniami rastrowania zależnymi od urządzenia.
2. Adobe — Rozdzielczość drukowanego obrazu — Wiąże wymiary w pikselach, rozmiar umieszczenia i PPI.
3. ScreenPrinting.com — Krótki kurs rastrów do sitodruku — Kontekst produkcyjny rastrów siatkowych, przygotowania RIP, kształtu punktu, kąta i przyrostu punktu.

Potrzebujesz edytowalnych kształtów z płaskiego rastrowego emblematu? Przygotuj wstępną wersję wektorową w PerfectVector, sprawdź ją względem oryginału i wyślij sprawdzoną grafikę z jasną specyfikacją rozmiaru i rastra do drukarni.