Wytłaczanie SVG w PrusaSlicer: przygotuj grafikę na powierzchnię 3D

Aby wytłoczyć SVG w PrusaSlicer, kliknij docelowy model prawym przyciskiem myszy, wybierz Add part → SVG i wczytaj grafikę. Wybierz Join, aby uzyskać wypukłą grafikę, lub Cut, aby utworzyć wgłębienie. Najważniejsza kontrola odbywa się przed drukowaniem: sprawdź, czy SVG zawiera zamierzone kształty, czy każdy obszar styka się z modelem i czy po podziale modelu na warstwy projekt zostaje zachowany.

Podane tu nazwy menu odpowiadają udokumentowanemu przez firmę Prusa sposobowi pracy w wersji 2.9. PrusaSlicer 3.0 Preview ma przeprojektowany interfejs i nie zawiera jeszcze wszystkich funkcji wersji 2.9, więc nie zakładaj, że jego elementy sterujące znajdują się w tych samych miejscach. To rozróżnienie opisują SVG embossing guide i 3.0 Preview announcement.

Wybierz SVG tylko wtedy, gdy rozwiązuje problem z materiałem źródłowym

Jeśli masz już użyteczną grafikę wektorową, zacznij od niej. Zachowaj jej oryginalne ścieżki i przygotuj kopię do wytłaczania. Zrzut ekranu tego SVG wymagałby ponownej wektoryzacji, co mogłoby zmienić jego krawędzie.

Jeśli Twoja własna grafika istnieje tylko jako PNG lub JPG, przekształć obraz rastrowy w ścieżki SVG do druku 3D, a następnie sprawdź wynik. PerfectVector odpowiada za etap przygotowania grafiki wektorowej. PrusaSlicer odpowiada za położenie, operację i wynik cięcia na warstwy; wektoryzacja nie wybiera tych ustawień za Ciebie.

W przypadku zwykłych etykiet tekstowych najpierw wypróbuj wbudowane narzędzie Text w PrusaSlicer. Pozwala ono dodać edytowalny tekst bezpośrednio do modelu, dzięki czemu nie trzeba ponownie przekształcać zrzutu ekranu z tekstem w kształty. Prusa opisuje Add part → Text oraz edycję tekstu po ponownym otwarciu projektu w Text tool guide. Użyj SVG, gdy zależy Ci na zachowaniu konkretnego rysunku lub liternictwa.

Dobra grafika na początek ma wyraźne obszary z wypełnieniem i czytelne odstępy. Prostą łapę, liść lub emblemat łatwiej sprawdzić niż logo z efektem przetarcia i dziesiątkami drobnych plamek. Szczegóły możesz dodać po sprawdzeniu podstawowego importu. Poradnik konwersji obrazu do SVG na potrzeby druku 3D opisuje szerszy proces przejścia od materiału źródłowego do modelu.

Osobne obszary mogą być zamierzone

Na potrzeby tego przykładu przygotowaliśmy monochromatyczny obraz rastrowy łapy z czterema poduszkami palców i jedną poduszką centralną, a następnie przekształciliśmy go za pomocą PerfectVector. Niezmodyfikowany SVG zawierał sześć zamkniętych ścieżek: pięć czarnych poduszek i jeden niemal biały prostokąt tła. Nie zawierał żadnych osadzonych obrazów.

Te pięć osobnych poduszek stanowi zamierzoną grafikę. Połączenie ich w jedną plamę usunęłoby odstępy, dzięki którym łapa jest rozpoznawalna. Po umieszczeniu na litej podstawie niepołączone obszary mogą pozostać oddzielne w rysunku, a jednocześnie każdy z nich może łączyć się z tym samym obiektem pod spodem.

Ten ostatni warunek trzeba sprawdzić w slicerze. Nasze materiały potwierdzają obecność pięciu ścieżek i tła w SVG; nie pokazują importu do PrusaSlicer, brył połączonych z modelem ani wydrukowanej próbki.

Zapisaliśmy też kopię roboczą, z której usunęliśmy wyłącznie zweryfikowany prostokąt tła. Obrysy pięciu poduszek pozostały bez zmian. Ilustracja pokazuje surowy wynik, aby dodatkowa ścieżka pozostała widoczna podczas kontroli.

W swoim pliku odróżnij niepożądane plamki od celowo oddzielonych obszarów, zanim cokolwiek usuniesz lub połączysz. Zachowaj palce; usuń przypadkową kropkę dopiero po upewnieniu się, że nie jest częścią projektu. Zapisz oryginalny wynik obok przygotowanej kopii, aby móc je porównać.

Przygotuj obszary w docelowym rozmiarze

Otwórz SVG w edytorze grafiki wektorowej, zanim prześlesz go do PrusaSlicer. Sprawdź go na kontrastowym tle i zastanów się, czy widoczny projekt odpowiada materiałowi, który chcesz dodać lub usunąć.

Sprawdź te szczegóły:

• Tło: usuń prostokąt z wypełnieniem o rozmiarze strony, jeśli nie jest częścią projektu.
• Otwory: sprawdź, czy światło litery, które wygląda na białe, jest rzeczywistym otworem, a nie białym obiektem nałożonym na inny kształt.
• Cienkie obrysy: jednoznacznie określ zamierzoną grubość w grafice, zamiast polegać na wyglądzie bardzo cienkiej linii.
• Małe obszary: sprawdź najmniejszy palec, kropkę lub światło litery w docelowym rozmiarze.
• Nakładające się kształty: zdecyduj, czy nakładanie się jest przydatne, czy wynika z przypadkowego duplikatu.

Plik może wyglądać atrakcyjnie przy szerokości 200 mm, a po zmniejszeniu do rozmiaru małego emblematu stracić najdrobniejsze szczegóły. Ogólna skalowalność SVG nie oznacza, że każdy element pozostaje przydatny w fizycznym wydruku. Jeśli po imporcie plik jest niespodziewanie duży lub mały, sprawdź jego jednostki i granice zgodnie z poradnikiem dotyczącym rozmiaru importowanego SVG.

Oddziel przygotowanie geometrii od ustawień drukarki. Usunięcie prostokąta tła to naprawa pliku. Wybór innej wysokości warstwy lub zmiana głębokości wgłębienia to decyzja dotycząca drukowania. Jedno nie rozwiązuje automatycznie drugiego.

Dodaj SVG do modelu i wybierz operację

Najpierw wczytaj model podstawy, a następnie zaznacz go i użyj Add part → SVG. Gdy zaczniesz od docelowego modelu, łatwiej sprawdzisz jego relację z grafiką niż wtedy, gdy potraktujesz rysunek jako niezależny obiekt na stole roboczym.

Udokumentowane operacje służą różnym celom:

Te nazwy operacji i ich działanie pochodzą z SVG embossing documentation firmy Prusa.

W przypadku łapy zacznij od szerokiej, płaskiej powierzchni i jednej operacji. Przy Join sprawdź wszystkie pięć poduszek na powierzchni podstawy. Przy Cut sprawdź wszystkie pięć wgłębień. Nie zakładaj, że prawidłowo wyglądająca poduszka centralna potwierdza również poprawne położenie mniejszych palców.

Jeśli import zostanie odrzucony, zanim dotrzesz do tego etapu, sprawdź, czy plik zawiera rzeczywistą geometrię wektorową. Otwarcie SVG w przeglądarce potwierdza, że może on coś wyświetlić; nie potwierdza, że importer znalazł użyteczne ścieżki. W ramach diagnostyki uprość kopię do jednego kształtu z wypełnieniem i spróbuj ją zaimportować. Podczas szukania przyczyny błędu pozostaw pełną grafikę bez zmian.

Dostosuj osobno rozmiar, głębokość i położenie na powierzchni

Użyj Size, aby ustalić ogólne wymiary grafiki. Użyj Depth, aby określić wielkość jej wyciągnięcia. From surface przesuwa miejsce, w którym zaczyna się wyciągnięcie, natomiast Use surface sprawia, że grafika dopasowuje się do powierzchni pod spodem. Te elementy sterujące dotyczą różnych aspektów położenia. Official SVG tool reference wymienia je osobno.

Zacznij od rozmiaru. Następnie wybierz wysokość wypukłości lub głębokość wgłębienia i sprawdź wynik w widoku pod kątem. Jeśli poduszka unosi się nad podstawą lub znika w jej wnętrzu, sprawdź jej położenie i przesunięcie początku wyciągnięcia, zanim zaczniesz zwiększać głębokość w ciemno.

Na zakrzywionym obiekcie sprawdź całą szerokość projektu po włączeniu dopasowania do powierzchni. Centralny obszar może znajdować się tam, gdzie oczekujesz, podczas gdy zewnętrzny obszar sięga stromej krawędzi lub przecina szew. Przesuń projekt, zmniejsz jego rozpiętość lub uprość go, jeśli pozwoli to uzyskać bardziej użyteczne położenie.

Ten SVG nie pozwala potwierdzić jednej uniwersalnej wartości głębokości ani rozmiaru najmniejszego szczegółu. Na wynik wpływają geometria, grubość ścianek, dysza, materiał, ustawienia warstw i orientacja wydruku. Dobierz wartości do tej kombinacji i sprawdź rzeczywiste warstwy wygenerowane przez slicer.

Prusa opisuje ponowne otwieranie ustawień SVG przez dwukrotne kliknięcie go w widoku 3D. Zachowaj zapisany projekt i przygotowany źródłowy SVG, aby grafika pozostała dostępna podczas korygowania położenia.

Potnij model na warstwy i sprawdź każdy obszar

Po ustawieniu grafiki potnij model na warstwy, korzystając z profilu drukarki i materiału, którego zamierzasz użyć. Przejrzyj warstwy, w których zaczyna się wypukłość lub wgłębienie, a nie tylko najwyższą widoczną warstwę.

W przykładzie z łapą potraktuj pięć obszarów projektu jako listę elementów do sprawdzenia. Przy każdym palcu i poduszce centralnej sprawdź, czy pojawiają się oczekiwane ścieżki ruchu narzędzia, czy odstępy pozostają tam, gdzie chcesz, oraz czy dany element styka się z częścią pod spodem. W przypadku grafiki wklęsłej przejrzyj objęte nią warstwy, aby potwierdzić, że wycięcie kończy się w zamierzonym miejscu.

Jeśli jakiś element znika, wróć do jego rozmiaru, głębokości, położenia i geometrii. Jeśli sąsiednie elementy się łączą, sprawdź odstęp w docelowej skali. Bardziej szczegółowa wektoryzacja nie musi rozwiązać żadnego z tych problemów; projekt może wymagać większych lub prostszych elementów.

Zachowaj projekt w natywnym formacie, aby móc później wprowadzać poprawki. Jeśli eksportujesz model do innej aplikacji, ponownie otwórz wyeksportowany plik i sprawdź geometrię, zamiast zakładać, że ustawienia operacji z projektu zostaną przeniesione razem z nim. Przy pierwszej próbie fizycznego wydruku wybierz małą, reprezentatywną próbkę docelowej powierzchni i sprawdź wynik, zanim powtórzysz go na większym obiekcie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy PrusaSlicer może wytłoczyć PNG bezpośrednio za pomocą narzędzia SVG? Proces wytłaczania SVG wymaga grafiki wektorowej. Jeśli Twój własny projekt istnieje wyłącznie jako obraz rastrowy, najpierw przekształć go w ścieżki SVG i sprawdź je. W przypadku zwykłych etykiet wbudowane narzędzie Text może wyeliminować potrzebę wektoryzacji.

Czy wszystkie części wytłaczanego SVG powinny być połączone? Nie muszą tworzyć jednego połączonego rysunku. Osobne litery lub poduszki łapy mogą być zamierzone, ale w gotowym projekcie każdy obszar musi stykać się z docelową podstawą. Sprawdź położenie i warstwy wygenerowane przez slicer, zamiast automatycznie łączyć wszystko.

Czym różnią się Join, Cut i Modifier? Join dodaje materiał przeznaczony do wydrukowania, Cut go usuwa, a Modifier stosuje ustawienia do objętego nim obszaru. Wybierz operację na podstawie oczekiwanego rezultatu, a następnie zweryfikuj wynik cięcia na warstwy.

Dlaczego grafika wygląda poprawnie przed cięciem na warstwy, ale później traci szczegóły? Sprawdź najmniejsze elementy w docelowym rozmiarze, a także głębokość, przesunięcie względem powierzchni i położenie. Sam wyświetlany obrys SVG nie potwierdza, że wybrana konfiguracja drukowania odtworzy każdy szczegół.

Źródła

1. Prusa SVG embossing tool — Udokumentowana ścieżka importu, operacje i elementy sterujące położeniem.
2. Prusa Text tool — Wbudowana alternatywa do tworzenia edytowalnych etykiet tekstowych.
3. PrusaSlicer 3.0 Preview announcement — Przeprojektowany interfejs wersji Preview i jej niepełny zestaw funkcji w porównaniu z wersją 2.9.

Jeśli Twój projekt nadal jest plikiem PNG lub JPG, przygotuj jego ścieżki SVG za pomocą PerfectVector, usuń niezamierzoną geometrię i przetestuj grafikę na jednej powierzchni modelu. Przydatnym rezultatem jest projekt pocięty na warstwy, którego obszary i odstępy odpowiadają Twoim zamiarom.