เผื่อตะเข็บด้วยการออฟเซ็ตแพตเทิร์นแทนการขยาย

หากต้องการเพิ่มระยะเผื่อตะเข็บตามที่กำหนด ให้วัดออกจากแนวเย็บ อย่าขยายแพตเทิร์นทั้งชิ้นแล้วถือว่าช่องว่างจะเท่ากัน การย่อขยายเปลี่ยนพิกัดเทียบกับจุดกำเนิด ส่วนออฟเซ็ตสร้างขอบเขตที่ห่างจากขอบเดิมตามระยะที่เลือก กรอบครอบที่ใหญ่ขึ้นอาจซ่อนระยะเผื่อที่ไม่เท่ากันภายในรูปทรงเว้าได้

ตรวจว่าแพตเทิร์นรวมระยะเผื่อตะเข็บไว้แล้วหรือไม่ก่อน รักษาแนวเย็บ แนวตัด แนวพับ และรอยบากให้ระบุแยกกันได้ ตัวอย่างที่วัดด้านล่างเป็นการศึกษาเรขาคณิตรูปตัว L ที่เราสร้างขึ้น ไม่ใช่แพตเทิร์นเสื้อผ้าหรือคำแนะนำว่าชิ้นงานของคุณต้องเผื่อเท่าใด

นิยามแนวเย็บกับแนวตัด

แนวเย็บ คือเส้นทางที่ตั้งใจเดินฝีเข็ม แนวตัด กำหนดขอบชิ้นผ้าที่ต้องตัด ส่วนระยะเผื่อตะเข็บคือวัสดุระหว่างสองแนว บทสอนระยะเผื่อตะเข็บของ In the Folds อธิบายการเพิ่มวัสดุเลยเส้นขอบสำเร็จ

ความกว้างที่ต้องใช้แต่ละขอบอาจต่างกัน บทสอนเดียวกันพิจารณาชนิดผ้าและวิธีเก็บตะเข็บเมื่อเลือกระยะเผื่อ ตัวอย่างบล็อกกระโปรงของบทสอนยังจัดการขอบที่วางบนสันทบผ้าต่างจากตะเข็บ อ่านคำแนะนำแพตเทิร์นจริงก่อนเพิ่มขอบเท่ากันทุกด้าน

หากเริ่มจากภาพสแกน คู่มือแปลงแพตเทิร์นเย็บผ้าเป็นดิจิทัล อธิบายการเก็บภาพต้นทาง การปรับเทียบ และการสร้างเครื่องหมายใหม่ การปรับเทียบทำให้ได้ขนาดที่ตั้งใจกลับมา แต่ไม่ได้ระบุว่าเส้นใดคือแนวเย็บหรือมีระยะเผื่ออยู่แล้วหรือไม่

กรอบครอบที่ใหญ่ขึ้นอาจซ่อนช่องด้านในที่เล็กกว่า

เราสร้างเส้นขอบรูปตัว L ด้วยพิกัดต่อไปนี้ในหน่วยมิลลิเมตรสำหรับตัวอย่าง:

(0,0) → (100,0) → (100,60)
      → (60,60) → (60,100) → (0,100) → close

กรอบครอบรวมมีขนาด 100 × 100 mm มุมเว้าที่ (60,60) ทำให้ขอบเขตเข้ามาในพื้นที่ภายในกรอบนี้ ตัวอย่างไม่ได้แสดงสัดส่วนร่างกาย โครงสร้างเสื้อผ้า หรือแพตเทิร์นที่ทดสอบความพอดี

เราสร้างสำเนาขยายเป็น 120% โดยมีจุดศูนย์กลางที่ (50,50) พิกัดใหม่บางส่วนเป็นดังนี้:

Original outer left x=0   → scaled x=−10
Original outer right x=100 → scaled x=110
Original inner vertical x=60 → scaled x=62
Original inner horizontal y=60 → scaled y=62

ขอบตรงด้านนอกเลื่อน 10 mm แต่ขอบตรงด้านในสองขอบเลื่อนเพียง 2 mm แม้กรอบครอบขยายเป็น 120 × 120 mm ช่องว่างก็ไม่ได้เป็น 10 mm เท่ากัน

เห็นเหตุผลได้จากสูตรย่อขยาย:

new coordinate = origin + factor × (old coordinate − origin)

ขอบที่อยู่ไกลจุดกำเนิดการย่อขยายจะเลื่อนไกลกว่า การเปลี่ยนเปอร์เซ็นต์จนความกว้างด้านนอกดูถูกต้องไม่สามารถทำให้ทุกขอบของรูปตัว L นี้ได้รับระยะเผื่อเท่ากันได้ นี่เป็นปัญหาเรขาคณิต ไม่ใช่ SVG สูญเสียความคมชัด

สร้างออฟเซ็ตขอบขนานที่วัดระยะได้

เพื่อเปรียบเทียบ เราสร้างเส้นขอบที่สองโดยเลื่อนเส้นตรงที่รองรับแต่ละขอบออกด้านนอก 10 mm แล้วหาจุดตัดของเส้นออฟเซ็ตที่ติดกัน วิธีสร้างนี้ใช้มุมแหลมหรือมุมต่อแบบไมเตอร์

บทเรียนเพิ่มระยะเผื่อแบบดิจิทัลของ PatternLab ก็ใช้ออฟเซ็ตเส้นขอบที่เลือกเช่นกัน พิกัดในบทความนี้สร้างโดยตรง เราไม่ได้ใช้คำสั่งของโปรแกรมนั้น

จุดยอดของเส้นขอบคือ:

(−10,−10) → (110,−10) → (110,70)
          → (70,70) → (70,110) → (−10,110) → close

เส้นขอบนี้ก็มีกรอบครอบ 120 × 120 mm เช่นกัน ขอบตั้งด้านในอยู่ที่ x = 70 แทน 62 และขอบนอนด้านในอยู่ที่ y = 70 ระยะตั้งฉากจากเส้นตรงต้นฉบับที่สอดคล้องกันคือ 10 mm

การศึกษาระยะเผื่อดิจิทัลต้นฉบับ

เราเปิดรูปหลายเหลี่ยม SVG ที่บันทึกไว้อีกครั้ง ตรวจระยะตั้งฉากของแต่ละขอบที่สอดคล้องกัน และเปรียบเทียบกรอบครอบทั้งสอง ช่องว่างที่วัดได้ตรงกับตาราง รูปหลายเหลี่ยมแนวเย็บเดิมยังเหมือนเดิมในการเปรียบเทียบ

ตัดสินว่ามุมควรต่อกันอย่างไร

ระยะจากขอบอย่างเดียวไม่ได้กำหนดมุมครบถ้วน มุมต่อไมเตอร์ ขยายขอบตรงออฟเซ็ตที่ติดกันจนบรรจบ ที่มุมนอก (0,0) ของเรา เส้นออฟเซ็ตบรรจบที่ (−10,−10) จุดนั้นห่างจากเส้นตรงรองรับแต่ละเส้น 10 mm แต่ห่างจากจุดมุมเดิมประมาณ 14.142 mm

มุมต่อโค้งมน เชื่อมขอบนอกเหล่านั้นด้วยส่วนโค้งรัศมี 10 mm ได้ ส่วนมุมตัดเชื่อมปลายขอบออฟเซ็ตด้วยเส้นตรงตัดยอด วิธีเหล่านี้ให้เส้นขอบต่างกันแม้ระยะเผื่อตามขอบตรงเท่ากัน ข้อกำหนดการวาด SVG แยกมุมต่อเส้นแบบไมเตอร์ โค้งมน และตัดไว้ แต่เส้นที่แสดงบนจอก็ยังไม่ใช่ขอบเขตตัดที่บันทึกโดยอัตโนมัติ

ที่มุมเว้าของตัว L การตัดกันของเส้นขนานที่เลื่อนออกทำให้มุมเลื่อนจาก (60,60) เป็น (70,70) จึงลดช่องเว้าสี่เหลี่ยม แทนการขยายช่องแบบสำเนาที่ขยายทั้งชิ้น ในภาพซับซ้อนกว่านี้ ออฟเซ็ตอาจชนกัน ปิดช่องเล็ก หรือจำเป็นต้องตัดแต่ง ตรวจเส้นขอบที่ได้แทนการยอมรับเปอร์เซ็นต์หรือการวัดกรอบครอบค่าเดียวเป็นหลักฐาน

แพตเทิร์นเสื้อผ้ายังต้องตัดสินใจเรื่องโครงสร้างเพิ่มเติม เกล็ด ชายผ้า ขอบพับ และตะเข็บที่ตัดกันอาจต้องจัดการและตรวจเฉพาะ การสร้างมุมไมเตอร์ในตัวอย่างเป็นทางเลือกเรขาคณิตที่ระบุชัด ไม่ใช่คำแนะนำให้ใช้มุมแหลมกับทุกแพตเทิร์นเย็บผ้า

ตรวจเส้นขอบที่แก้ก่อนใช้งาน

เก็บแนวเย็บเดิมให้มองเห็นขณะตรวจขอบเขตตัดใหม่ วัดตั้งฉากกับช่วงเส้นตรงที่เกี่ยวข้องแต่ละช่วง และตรวจเส้นโค้งหลายตำแหน่ง ใช้ระยะเผื่อเฉพาะขอบตามแพตเทิร์น แล้วตรวจมุมกับรอยบากเทียบข้อมูลโครงสร้างเดิม

ยืนยันมาตราส่วนจริงของไฟล์ด้วย SVG ที่เราบันทึกระบุขนาดมิลลิเมตรและการจับคู่พิกัดที่สอดคล้องกัน แต่โปรแกรมผู้รับหรือการตั้งค่าพิมพ์ยังต้องตรวจขนาด คู่มือ SVG ขนาดผิด อธิบายปัญหาแยกนี้

หากช่องด้านในต่างจากระยะเผื่อที่ขอ ให้ตรวจว่าได้ขยายทั้งชิ้น ย้ายขอบเขตผิด หรือใช้มุมต่อคนละแบบหรือไม่ หากแพตเทิร์นรวมระยะเผื่อแล้ว การออฟเซ็ตเพิ่มอาจทำให้เผื่อซ้ำสองครั้ง ทำความเข้าใจความหมายของต้นฉบับก่อนลองแก้เรขาคณิตอีกวิธี

PerfectVector อยู่ตรงไหนในขั้นตอนนี้

หากต้นทางมีเพียงภาพสแกนราสเตอร์ที่สะอาดและต้องการเส้นขอบที่แก้ไขได้ ให้เตรียม SVG ตัวเลือกด้วย PerfectVector เปรียบเทียบเส้นขอบและเครื่องหมายเล็กที่กู้ได้กับต้นฉบับ ปรับเทียบภาพ และระบุแนวเย็บจริงก่อนสร้างระยะเผื่อใด ๆ ใช้แพตเทิร์นเวกเตอร์ต้นฉบับที่แก้ได้หากมี

การแปลงเวกเตอร์ไม่ได้ระบุไซซ์แพตเทิร์น เลือกระยะเผื่อ ไล่ขนาดแพตเทิร์น หรือรับรองความพอดีเสื้อผ้า การลากเส้นพิมพ์หนาอาจได้ขอบสีสองด้านแทนแนวเย็บที่ตั้งใจเพียงเส้นเดียวด้วย ตรวจและแก้พาธโดยใช้คู่มือแก้ไข SVG การศึกษารูปตัว L ของเราสร้างเป็น SVG โดยตรง

คำถามที่พบบ่อย

ขยายแพตเทิร์นเป็นเปอร์เซ็นต์เพื่อเพิ่มระยะเผื่อตะเข็บได้หรือไม่? โดยทั่วไปการแปลงแบบย่อขยายไม่ทำให้ได้ช่องจากขอบคงที่ ในตัวอย่างรูปตัว L การขยาย 120% ให้ช่องด้านนอก 10 mm แต่ตามขอบตรงด้านในมีเพียง 2 mm

กรอบครอบเท่ากันหมายความว่าระยะเผื่อถูกต้องหรือไม่? ไม่ สำเนาที่ขยายกับออฟเซ็ตขอบขนานของเรามีขนาดรวม 120 × 120 mm เหมือนกัน แต่ขอบเขตด้านในต่างกัน ตรวจระยะขอบและมุมที่เกี่ยวข้อง

ทุกขอบแพตเทิร์นควรเผื่อเท่ากันหรือไม่? ทำตามคำแนะนำและโครงสร้างแพตเทิร์นจริง วิธีเก็บตะเข็บ ชายผ้า และขอบวางบนสันทบอาจต้องจัดการต่างกัน และอาจมีระยะเผื่อรวมมาแล้ว

เส้นขอบออฟเซ็ตพิสูจน์ว่าเสื้อผ้าจะพอดีหรือไม่? ไม่ ตัวอย่างยืนยันเฉพาะระยะเส้นดิจิทัล โครงสร้างแพตเทิร์น ผ้า การประกอบ และความพอดียังต้องผ่านการตรวจทำแพตเทิร์นและตัวอย่างที่เหมาะสม

แหล่งอ้างอิง

1. PatternLab — เพิ่มระยะเผื่อตะเข็บให้แพตเทิร์น — ขั้นตอนเพิ่มระยะเผื่อดิจิทัลด้วยออฟเซ็ตเส้นขอบที่เลือก
2. In the Folds — วิธีเพิ่มระยะเผื่อตะเข็บให้แพตเทิร์นเย็บผ้า — การเลือกและวัดระยะเผื่อเฉพาะตะเข็บ และการจัดการขอบพับในตัวอย่างแยกต่างหาก
3. W3C — การวาด SVG: มุมต่อเส้น — ความแตกต่างของมุมต่อเส้นแบบไมเตอร์ โค้งมน และตัด

เริ่มจากภาพสแกนแพตเทิร์นราสเตอร์ใช่ไหม? กู้เส้นขอบที่แก้ได้ด้วย PerfectVector เปรียบเทียบและปรับเทียบผล แล้วสร้างและวัดระยะเผื่อที่กำหนดสำหรับแพตเทิร์นจริง