ขนาดฟอนต์รูปวิทยาศาสตร์: ตรวจข้อความและเส้น

เลือกขนาดฟอนต์และความหนาเส้นในรูปวิทยาศาสตร์ตามขนาดที่ผู้อ่านได้รับ ป้าย 12 pt ในไฟล์หลัก 180 mm จะเป็น 6 pt เมื่อวางทั้งรูปที่ 90 mm เส้น 0.5 pt จะเป็น 0.25 pt ขอบเวกเตอร์ยังคมได้ขณะที่ข้อความและเส้นเล็กเกิน

คู่มือนี้สำหรับนักวิจัยที่ประกอบรูปวารสารจากแผนภาพหรือกราฟ ใช้แผนภาพสองกล่องต้นฉบับมีข้อความแก้ไขได้ เพื่อให้ตรวจรูปทรงโดยไม่เปลี่ยนข้อมูลทดลอง เก็บกราฟ ค่ามาตรวัด ภาพจุลทรรศน์ และแถบสเกลเชื่อมกับแหล่งเดิม การแปลงเวกเตอร์เหมาะเฉพาะภาพราสเตอร์แยกที่ต้องกู้รูปทรง

อ่านกฎวารสารเป้าหมายก่อน

ไม่มีขนาดฟอนต์เดียวที่ใช้ได้กับทุกสำนักพิมพ์ ตัวอย่างเช่น คู่มือกราฟิก AAS Journals รับขั้นต่ำ 6 pt และขอเส้นหนาอย่างน้อย 0.5 pt ส่วนคู่มือรูปงานวิจัย Nature กำหนดความกว้างพิมพ์ 89 mm กับ 183 mm และข้อความทั่วไป 5 pt ถึง 7 pt เป็นบริบทเผยแพร่ต่างกัน

จดข้อกำหนดวารสารและขั้นส่งของคุณ ได้แก่ความกว้าง ช่วงขนาดข้อความ เส้น รูปแบบไฟล์ และต้องเก็บข้อความแก้ได้หรือไม่ Nature ขอข้อความแก้ได้ ฝังฟอนต์ และไม่แปลงข้อความเป็นเส้นขอบ อย่าเปลี่ยนป้ายเป็นพาธเพียงเพราะสะดวกเวลาส่งโลโก้

180 mm กับ 90 mm ด้านล่างเป็นขนาดตัวอย่าง ไม่ใช่คอลัมน์ที่ Nature กำหนด หากเป้าหมาย 89 mm ให้ใช้ 89 คำนวณ

คำนวณผลของการย่อ

ตัวคูณย่อคือความกว้างสุดท้ายหารความกว้างไฟล์หลัก เมื่อย่อทั้งรูปเท่ากัน คูณขนาดข้อความและความหนาเส้นปกติทุกส่วนด้วยค่านั้น

scale = final width / master width
final text size = source text size × scale
final line width = source line width × scale
 
90 / 180 = 0.5
12 pt × 0.5 = 6 pt
0.5 pt × 0.5 = 0.25 pt

ในตัวอย่าง AAS ข้อความผ่านขั้นต่ำหลังย่อ แต่เส้นไม่ผ่าน หากต้องการเผื่อเหนือขั้นต่ำทั้งคู่เล็กน้อย ให้แก้ไฟล์หลักเป็นป้าย 14 pt และเส้น 1.2 pt เมื่อกว้างครึ่งหนึ่งจะได้ 7 pt กับ 0.6 pt ตัวเลือกนี้สำหรับ AAS ที่อ้าง เลือกค่าภายในช่วงของเป้าหมายคุณ

ขนาดพอยต์อธิบายค่าตั้งตัวพิมพ์ ไม่ใช่ความสูงทุกตัวที่เห็น ตัวพิมพ์เล็กกับใหญ่มีความสูงหมึกต่างกันที่พอยต์เดียวกัน อย่าวัดบนล่างตัวอักษรแล้วเรียกขนาดฟอนต์

ลอง SVG ครบพร้อมป้ายแก้ไขได้

ไฟล์ SVG (Scalable Vector Graphics) อธิบายรูปทรงและเก็บข้อความได้ ตัวอย่างไม่มีภาพภายนอก ฟอนต์นำเข้า หรือข้อมูลวัด บันทึก figure-master.svg ในโปรแกรมข้อความแล้วเปิดเบราว์เซอร์หรือโปรแกรมเวกเตอร์

<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg"
     width="180mm" height="100mm" viewBox="0 0 180 100">
  <rect width="180" height="100" fill="white"/>
  <g fill="none" stroke="#172b4d" stroke-width="0.176389">
    <rect x="15" y="25" width="55" height="45"/>
    <rect x="110" y="25" width="55" height="45"/>
    <path d="M70 47.5 H110 M105 44 L110 47.5 L105 51"/>
  </g>
  <g fill="#172b4d" font-family="Arial, sans-serif"
     font-size="4.233333" text-anchor="middle">
    <text x="42.5" y="49">Input</text>
    <text x="137.5" y="49">Output</text>
  </g>
</svg>

เอกสาร SVG viewBox อธิบายสี่เหลี่ยมพิกัดภายในที่แมปสู่ viewport ที่นี่ 180 หน่วยกินความกว้าง 180 mm ฟอนต์ 4.233333 หน่วยจึงประมาณ 4.233333 mm หรือ 12 pt ในไฟล์หลัก เส้น 0.176389 หน่วยประมาณ 0.5 pt

1. เปิดไฟล์หลักและยืนยันป้ายทั้งสองกับลูกศรที่ชนกล่อง
2. ทำสำเนา width="90mm" และ height="50mm" คง viewBox="0 0 180 100" นี่เปลี่ยนขนาดเผยแพร่แต่เก็บรูปทรงต้นทาง
3. ในสำเนาแก้ เปลี่ยน stroke-width="0.176389" เป็น stroke-width="0.423333" และ font-size="4.233333" เป็น font-size="4.938889" ขนาดสุดท้ายที่ต้องการคือเส้น 0.6 pt และป้าย 7 pt
4. วางหรือส่งออกสำเนาที่แก้กว้าง 90 mm ในเอกสารจริง ตรวจเอกสารส่งออกซ้ำรวมการเปลี่ยนขนาดภายหลัง

หากป้ายหาย ให้ตรวจเนื้อหาข้อความและฟอนต์ก่อน หากรูปยืด คืนอัตราส่วนที่ต้องการ หากเอกสารส่งออกวางความกว้างอื่น คำนวณใหม่ด้วยค่านั้นก่อนแก้ภาพอีก

หมายเหตุวิธีทดสอบ: เราเรนเดอร์ SVG แต่ละแบบใน Chromium วัดความกว้าง viewport และตรวจ PDF ของแบบแก้ที่ 90 mm ป้ายสกัดประมาณ 7.00 pt และเส้นปกติประมาณ 0.60 pt การปัดเศษส่งออกเป็นอีกเหตุผลให้เผื่อเหนือขั้นต่ำเข้มงวด นี่ตรวจตัวอย่างส่งออก ไม่ใช่พฤติกรรมแอปอื่นหรือการพิมพ์จริง

ตรวจเอกสารประกอบที่ขนาดจริง

เอกสารสุดท้ายเป็นจุดตรวจที่เหมาะ เพราะเลย์เอาต์เปลี่ยนขนาดต้นทางถูกได้ ตรวจความกว้างด้วยตัวเลข แล้วดูทุกแผง legend ตัวห้อย หัวลูกศร และเส้นประ หาจุดชนจากอักษรใหญ่หรือเส้นหนาขึ้น วารสารอาจย่อระหว่างผลิต จึงตรวจปรู๊ฟตีพิมพ์เมื่อได้รับ

ตรวจบนกระดาษโดยพิมพ์ไม่ใช้ปรับพอดีหน้าแล้ววัดความกว้างด้วยไม้บรรทัด ซูม 100% ในโปรแกรม PDF สะดวก แต่สเกลหน้าจอและความหนาแน่นทำให้ใช้แทนปรินต์ที่วัดไม่ได้ เราไม่ได้พิมพ์ตัวอย่างนี้จริง

หากแบบเล็กแน่น ลดความซับซ้อนเลย์เอาต์หรือสร้างที่ขนาดสุดท้าย เอาการตกแต่งไม่จำเป็นออกก่อนย่อป้ายสำคัญ ให้ชุดข้อมูลแยกกันด้วยรูปเส้นหรือมาร์กเกอร์มีความหมาย AAS ขอให้ตรวจเส้นจุดและเส้นประในรูปเล็กโดยเฉพาะ เพื่อระบุเงื่อนไข รักษารูปวิทยาศาสตร์ให้เข้าใจได้โดยไม่ใช้สี ด้วยป้าย สัญลักษณ์ และเส้นเชื่อมที่ตรงกัน

สำหรับขั้นส่งออก ใช้คู่มือรักษาป้าย SVG ใน LaTeX, เก็บต้นทางกราฟกับภาพ Matplotlib หรือตรวจ PDF ก่อนแปลงเป็น SVG การตรวจนี้ตามหลังการเลือกต้นทางและส่งออกเหล่านั้น

PerfectVector ช่วยรูปวิทยาศาสตร์ตรงไหน

PerfectVector กู้รูปเวกเตอร์จากภาพแผนภาพราสเตอร์แยกเมื่อไฟล์เวกเตอร์เดิมหายได้ แยกภาพที่กู้จากข้อความแก้ได้และเครื่องหมายข้อมูล แล้ววางในรูปที่ขนาดสุดท้าย กระบวนการแผนภาพวิทยาศาสตร์เป็น SVG ใช้ได้กับการกู้จำกัดนี้

พล็อตผลตัวเลขใหม่จากข้อมูล เก็บภาพจุลทรรศน์เป็นต้นฉบับ และสร้างป้ายหายเป็นข้อความ การลากเส้นภาพหน้าจอไม่คืนค่ามาตรวัด ฟอนต์เดิม หรือข้อกำหนดตีพิมพ์ หากมี SVG แก้ได้หรือต้นทางกราฟ ให้แก้ตรงนั้น

เสร็จเมื่อความกว้างวางถูก ป้ายเล็กสุดและเส้นบางสุดผ่านกฎเป้าหมาย และไฟล์ส่งออกคงข้อความกับภาพที่ต้องการ เก็บไฟล์หลักกับชุดส่งเพื่อแก้หากเปลี่ยนความกว้างภายหลัง คู่มือขั้นตอนบล็อก มีการตรวจรูปแบบและส่งมอบที่เหลือ

คำถามที่พบบ่อย

SVG รักษาขนาดฟอนต์เมื่อย่อขยายหรือไม่?

ย่อขยาย SVG ทั้งหมดเท่ากันทำให้ข้อความที่เห็นเปลี่ยนตามภาพ ในตัวอย่าง วางไฟล์หลัก 180 mm ที่ 90 mm ทำให้ขนาดพอยต์ป้ายมีผลครึ่งหนึ่ง

6 pt ใช้ได้กับรูปวิทยาศาสตร์ทุกแบบหรือไม่?

ไม่ ตรงขั้นต่ำ AAS ที่อ้าง แต่ชนิดรูป วารสาร และขั้นส่งอาจต่าง ตรวจคำแนะนำเป้าหมายและปรู๊ฟสุดท้าย

แปลงภาพหน้าจอกราฟวิทยาศาสตร์เป็นเวกเตอร์ได้หรือไม่?

ใช้ข้อมูลและต้นทางพล็อตสำหรับกราฟวัด ภาพลากเส้นไม่คืนข้อมูลหรือค่าตัวพิมพ์เดิม จำกัดการแปลงเวกเตอร์ไว้กับภาพประกอบแยกที่ต้องกู้รูป

แหล่งข้อมูล

1. AAS Journals — คู่มือกราฟิก — ขนาดฟอนต์และเส้นขั้นต่ำที่ใช้ และการตรวจเส้นประในรูปเล็ก
2. Nature — สร้างและส่งออกแผงรูป — ตัวอย่างอีกสำนักพิมพ์กำหนดความกว้างพิมพ์ ขนาดข้อความ และข้อความแก้ได้
3. MDN — SVG viewBox — การแมปพิกัดกับ viewport ในตัวอย่างครบ

หากขาดภาพประกอบราสเตอร์แยก ให้กู้รูปด้วย PerfectVector วางข้างป้ายแก้ได้ แล้วตรวจข้อความเล็กที่สุดกับเส้นบางที่สุดในเอกสารขนาดสุดท้าย